وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا: حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، كِلَاهُمَا عَنِ الأَعْمَشِ
بِهَذَا الإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِهِمَا «وَلَا يَقُلِ الْعَبْدُ لِسَيِّدِهِ مَوْلَاىَ». وَزَادَ فِي حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ «فَإِنَّ مَوْلَاكُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ»
This hadith has been reported on the authority of al-Amash with the same chain of transmitters, and the words are that the servant should not say to his chief: My Lord, and Abu Muawiyah made an addition: “ For it is Allah, the Exalted and Glorious, Who is your Lord.”
কুতায়বাহ ইবনু সাঈদ, আমর আন নাকিদ (রহঃ) ..... উভয়েই সুহায়ল (রহঃ) থেকে একই সানাদে অনুরূপ বর্ণনা করেছেন। (ইসলামী ফাউন্ডেশন ২১১৮, ইসলামীক সেন্টার)
عبدالعزیز اور سفیان دونوں نے سہیل سے اسی سند کے ساتھ اسی طرح روایت بیا ن کی ۔
{…} Bize, bu hadîsi Kuteybetü'bnü Saîd dahî rivayet etti. (dediki): Bize Abdülazîz yâni Derâverdî rivayet etti. H. Bana, bu hadisi Amru'n-Nakıd da rivayet etti. (dediki): Bize Ebû Ahmed-i Zübeyri rivayet etti. (dediki): Bize Süfyân rivayet etti. Bu râvîlerin ikisi birden Süheyl'den bu isnâdla, bu hadisin mislini rivayet etmişlerdir. İzah 972 de